Güzel huylardan biri de, insanlara karşı hüsnü zan beslemek , hakkında güzel düşünmektir. Bir kimsenin veya bir olayın iyi tarafına görmek, onun hakkında iyi düşünmektir. Bunun zıddı ise su-i zandır. Kötü tarafını görmek, kötü olduğunu düşünmek…

Güzel insanlar, bir olay aksettirildiği zaman olumsuz da olsa ona mutlaka olumlu tarafından bakılması gerektiğini bilirler. Laf getirip götüren insanlara dikkat etmek, itibar etmemek lazım.

Birisi bize gelip bir başkasının bizim hakkımızda söylediği olumsuz düşünceleri aktardığı zaman, o sözleri getiren, o sözleri bizim için söyleyen insandan daha tehlikelidir. Çünkü o sözleri söyleyen insan bize bir ok atmıştır. Ama o ok bize isabet etmeyip yere düşmüştür. Fakat o sözü getiren bize ulaştıran kimse, yere düşen o oku getirip bizim göğsümüze saplamıştır.

Çünkü düşmanımızın bizim yüzümüze söyleyemediği sözleri, o getiren kişi söyleyebilme cesaretini göstermiştir. Yani o daha büyük bir düşmandır.

Söz taşıyanlar eski kavgaları, kinleri tazeler, en yumuşak insanları bile çileden çıkarırlar. O, uyuyan fitneye uyan diyen kişilerden bucak bucak kaçmak lazım.

Bir yerden bir yere laf taşıyarak fitneye sebep olmaktansa insanın ayağının bataklıkta olması, çamurun içinde olması daha iyidir. Kavga, iki kişi arasında yanan ateşe benzer. Gammaz ise o ateşin sönmemesi için odun taşıyan oduncu gibidir.

Alıntı, Hayata Gülümse, Sıtkı Arslanhan